Werkgroep

Het is inmiddels al een aantal jaar dat ik bij mijn huidige werkgever werk. In die jaren zijn we behoorlijk gegroeid. Dat is natuurlijk erg positief, maar het is steeds moeilijker op de hoogte te blijven van wie er als nieuwe collega bij is gekomen. Nieuwe afdelingen ontstaan en voordat je het doorhebt, zit je tegenover een collega in de trein zonder dat je hier bewust van bent. Om toch de verbinding met elkaar te blijven houden, was er daarom iets nieuws geïntroduceerd. Iedereen zou ingedeeld worden in werkgroepen die samengesteld zouden worden uit tien collega’s van verschillende afdelingen. Zo zouden we op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in het bedrijf en konden er nieuwe initiatieven ontstaan. Het was namelijk de bedoeling dat elke werkgroep iets zou bedenken om te verbeteren aan de organisatie. Hier en daar werd er wel wat gemord, omdat iedereen het natuurlijk al druk genoeg heeft met het voltooien van het eigen werk. Maar hele heftige eisen werden er niet gesteld. Er werd verwacht dat je minstens eens per maand samenkwam en aan het eind van een half jaar iets gerealiseerd had. Dat mocht ook iets kleins zijn. Als het maar op een of andere manier positief bij zou dragen aan de organisatie.

Eerste afspraak

Tijdens de eerste afspraak werd het al gauw duidelijk dat het best een goed idee was. Toen we eenmaal het voorstelrondje hadden gehad, want er waren inderdaad redelijk wat mensen bij die elkaar niet kenden, begonnen we te praten over wat we leuk zouden vinden om te ondernemen. Zo stelde iemand voor een bandjesavond te organiseren, aangezien hij best wat collega’s kende die in een band spelen. Zo zouden collega’s elkaar beter leren kennen en het op die manier bijdragen aan de sfeer in het bedrijf. Een ander stelde voor om een alternatief te bedenken voor het kerstpakket. Iets dat iedereen leuk zou vinden. We snapten wel waar het voorstel vandaan kwam, want afgelopen keer werd er wat heen en weer geruild met items die in het kerstpakket hadden gezeten. Maar we waren er niet helemaal overtuigd van of het voldoende positief zou bijdragen aan de organisatie. Vervolgens kwam iemand op het idee om de lunchruimte anders in te richten. Het was nu wat saai en het kon leuker en aangenamer. Het bleek dat we dit eigenlijk allemaal wel vonden. We besloten bij onze volgende afspraak wat ideeën te bespreken voor een ander uiterlijk van de lunchruimte.

Sfeer

We schreven een A4-tje vol met onze wensen voor een nieuw interieur voor de lunchruimte. We snapten wel dat dit wat veel was, dus besloten we het bij de drie belangrijkste punten te houden. Dit waren een betere lunchleverancier, kwaliteits opbouwspots en sfeerverhogende planten. Ik zou een voorstel schrijven voor de directie en er een prijsindicatie bij doen. Er werd enthousiast gereageerd op het idee. We kregen er een prima budget voor en zijn alle items gaan uitkiezen en bestellen. Het is een veel gezelligere ruimte geworden waar je graag een broodje eet en met je collega kletst. Na het half jaar volgde er een evaluatie waarbij iedereen was gevraagd aan te geven met welke veranderingen je erg blij was. Het bleek dat wij een van de meest succesvolle werkgroepen waren. Dat maakte ons natuurlijk erg trots!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *